De KNVB wil af van de druk die bestuursleden, trainers, leiders en spelers op scheidsrechters in het amateurvoetbal uitoefenen om gele en rode kaarten na een wedstrijd kwijt te schelden. Dat zei Ruud Bruijnis, directeur amateurvoetbal van de KNVB, op de uitkomsten van het donderdag verschenen rapport ’Gele en rode kaarten’.
De socioloog Bram Has deed in opdracht van de KNVB drie seizoenen (2002-2005) onderzoek naar het aantal geregistreerde overtredingen in de zes KNVB-districten van het amateurvoetbal. De voornaamste conclusie van Has is dat in het lagere seniorenvoetbal bij de mannen jaarlijks in 32 procent van het aantal gespeelde wedstrijden de door de arbiter getrokken gele en rode kaarten niet op het wedstrijdformulier terechtkomen.
Volgens Has blijven jaarlijks 7000 rode kaarten onbestraft. In totaal gaat het per seizoen om 107.000 niet gemelde kaarten. De KNVB organiseert jaarlijks ruim 600.000 competitie- en bekerduels.
Uit het onderzoek van Has blijkt dat bij standaardelftallen aanzienlijk minder kaarten buiten de boeken blijven dan in het lagere voetbal. ‘Dat heeft te maken met het feit dat onafhankelijke KNVB-arbiters de duels van de standaardelftallen leiden. Verenigingsscheidsrechters zijn eerder geneigd na een duel in te gaan op een verzoek een kaart niet op het wedstrijdformulier te zetten’, meent Bruijnis.
De KNVB wil als onderdeel van het eerder ingevoerde Masterplan-arbitrage proberen clubscheidsrechters beter opleiden en begeleiden. Bruijnis is van mening dat een correcte administratieve afhandeling van een wedstrijd net zo goed een onderdeel is van de sport als een ingooi of buitenspelregel.
‘Op alle fronten wordt in Nederland gesproken over handhaven van normen en waarden en het afnemende respect voor gezagsdragers. In dat licht vindt de KNVB het moeilijk te verteren dat een arbiter na afloop van een duel in de bestuurskamer of kleedkamer het verzoek krijgt uitgedeelde kaarten te seponeren’, zegt Bruijnis. ‘Als wij de normvervaging te lijf willen, moeten we dergelijke praktijken afkeuren, ook al gaat het vaak om verenigingsscheidsrechters die in ruil voor een biertje een oogje dichtknijpen.’