De eerste zonnestralen gluren stiekem tussen de bomen door, het toch al sprookjesachtige aangezicht een nog majestueuzere tint meegevend. Een vogel fluit en een zacht briesje doet de bladeren ritselen. Niets wijst er nog op dat hier een veldslag zal gaan plaatsvinden die zijn weerga niet kent in de historie van, ach waarom ook niet, de wereld!

De plaatselijke rust wordt ruw verstoord wanneer de eerste mannen in het zwart wit zich verzamelen. Tot de tanden toe bewapend met pappa’s, mamma’s, zoons en dochters als supporters, een watertas met Willies Wonder Water, enkele bidons, vier zachte voetballen en hier en daar een kater van jewelste, maken de dappere mannen zich op voor wat komen gaat. Kees waarschuwt vooraf dat hij wat weinig heeft geslapen, volgens eigen beweringen door werk, maar de alcohol walm rondom hem doet velen anders vermoeden. Vol goede moed beginnen de zielen aan hun warming-up. Alles ziet er fris en fruitig uit, op Kees na, dus na twee nederlagen lijkt het er op dat de Commander-in-chief ( in de vorm van Henny ) zijn voorspelling aangaande een ophanden zijnde overwinning toch op de waarheid zou kunnen berusten. Eerst lijkt het er op dat onze tegenstanders niet op komen dagen, maar een nadere inspectie onthult al snel dat ze slim gebruik maken van een felgroene camouflage, waardoor ze alleen goed te onderscheiden zijn door de niet geheel naadloos aansluitende witte sokken. Misschien hadden ze op meer mist gehoopt. Wanneer de scheidsrechter het veld betreedt, stelt generaal Ron zijn mannen op. Gebruik makend van zijn tactisch vernuft en vertrouwen puttend uit de warming-up besluit hij niet gebruik Ter attentie van: maken van het numerieke voordeel en treedt aan met elf man. De drie wissels mogen achter de linies zich bewijzen, onder andere door te vlaggen. Ook tracht Ron de tegenstander van de wijs te brengen en wordt er een spits in het doel gezet, met keeperkleding en al. De aanval is geopend!

Tweeëntwintig mannen, onder leiding van een enkele verdwaalde ziel gekleed in het zwart en gewapend met een fluitje, ontmaagden al snel bruut het onbevlekte veld en waar eerst een adembenemend rustige sfeer hing, wordt nu de lucht vervuld met woeste strijdkreten en een rondvliegende bal. Beide elftallen lijken aardig in balans en verwoede pogingen om de verdediging te breken worden aan beide kanten ondernomen. Elke keer wanneer een flank ondergelopen dreigt te worden, springt Ron in de bres, om als een meester in het ambacht van metselaar het gat weer te dichten. Zijn mannen aanvurend waar maar nodig, haalt de generaal meer uit een ieder die zich in een straal van één kilometer bevindt. Al snel resulteert dit in de nodige kansen. Met een uitstekend spelende linkerflank wordt de eerste serieuze kans gecreëerd. Na een goede steekbal dwars door het hart van de tegenstander zijn verdediging staat Kees oog in oog met de keeper. Met alle tijd van de wereld aan zijn zijde weet hij deze kans uiteindelijk zeer professioneel om zeep te helpen. De nodige moed wordt wel uit deze kans geput en MSC maakt zich op de draad op te pakken waar Kees hem net liet vallen.

Het geplande offensief wordt helaas ruw in de kiem gesmoord wanneer een goede steekpass de solide spelende verdediging open rijt. De arme drommels van MSC kijken wederom tegen een achterstand aan. Niet geheel onbekend met dit fenomeen gaan de mannen op jacht naar de gelijkmaker, helaas een fenomeen wat dit seizoen vooralsnog wel onbekend is. De motor-met-meer-dan-één-koter Alex op het middenveld rent zich een slag in de ronde en zelfs spits Kees, de man van twee uur slaap, duikt meerdere malen op in de verdediging van zijn eigen ploeg. Ook de geleende A2 spelers laten zich niet kennen en schuwen geen enkel duel. Menig tegenstander van deze drie talenten krijgt meer dan eens de hielen van deze aanstormende generatie te zien, wanneer ze afgetroefd en verbluft achterblijven. Ook gelegenheidkeeper Roelof Jan maakt een goede indruk. Hij heeft dan ook niet veel te doen, maar zijn inschoten zijn in ieder geval ver. De blonde reus Mischa op de linkervleugel heeft meer dan eens een briljant idee en soms lijkt de uitvoering ook nog ergens op ( de foto van lang vervlogen tijden hangt blijkbaar nog in de bestuurskamer ). Na enige weken afwezigheid heeft ook Michon zich bij ons gevoegd, tot grote spijt van zijn tegenstander. De beste man beklaagt zich meer dan eens, maar kan eigenlijk niet tegen het feit dat hij van de mat wordt gespeeld. Ook op de rechterkant laat MSC zich niet in de luren leggen. Op de rechterkant in de verdediging wordt deze aangevoerd door Rutger die, tot een verwonding hem noopte de zusters in de ziekenboeg op te zoeken, zijn tegenstander goed onder controle had. Voor hem speelt een niets ontziende A2 talent in de vorm van Sipon ( vast incorrecte spelling ). Ralph staat op de rechtsbuiten positie. Ralph heeft tijdens de wedstrijd schijnbaar goed opgelet hoe Kees een kans om zeep hielp, want een vrije trap op een veerbelovende positie weet hij bijna nog te verwerken tot in gooi. Op zich een knappe prestatie! Nadat Kees het veld heeft geruimd voor Henny en Rutger is vervangen door ondergetekende spelen beide partijen de helft uit zonder verdere noemenswaardigheden.

Een kort moment van respijt volgt en de krijgers worden al snel opgelapt door zusters in krapzittende latex pakjes. Onder het genot van een kopje thee wordt, overigens zonder de scheidsrechter of de tegenstander hiervan op de hoogte te stellen, de stand gewoon weer op 0-0 gezet. Generaal Ron onthult zijn nieuwe tactiek, verwoed wijzend met een stok naar een haastig opgestelde landkaart. Orders worden gegeven, posities gewijzigd en opgepept en wel vertrekt de kleine battle-unit weer richting het front.

De tweede helft staat wederom voornamelijk in het teken van MSC die de wedstrijd dicteert. De nodige kansen worden gecreëerd, maar als een geest uit het verleden slaat het noodlot nogmaals toe. In een snel en goed opgezette aanval breekt Olyphia toch stiekem door de rotsvaste verdediging, waardoor de score naar 0-2 wordt getild. Toch zit MSC het niet bij de pakken neer, daar de goedgelovige zielen ervan uitgaan dat het nog maar 0-1 is, door het eerdergenoemde trucje.

Omdat de gehele ambiance rondom de wedstrijd al op een F’jes voetbalochtend lijkt, met vele ouders langs het veld en alle trouwe kinderen als supporters ( en ook een zeer groot gebrek aan conditie bij bijvoorbeeld de schrijver van deze samenvatting ), maakt MSC slim gebruik van het doorwissel systeem. Na zijn kleine legertje te hebben gestuurd vanuit de frontlinies, besluit Ron dat het welletjes is geweest en gunt zo ook nog andere mannen een kans om te ruiken aan het echte werk. Enige veranderingen later, staat de eerder genoemde blonde reus in plaats van linksvoor, daarna langs het veld, nu plotseling als laatste man, samen met yours truly in het hart van de verdediging. Met zo’n zwakke schakel voor zijn neus, kan het natuurlijk niet lang goed gaan en helaas blijkt dit ook het geval. Nadat Roelof Jan het spel voortgezet heeft met de intentie om van achteruit de aanval op te bouwen, kan Mischa geen afspeelpunt vinden ( hoewel Henny bijna op de lijn stond, zo vrij als een vogeltje ) en schiet hij de bal, via de edele delen van een tegenstander ( punt waard ), helaas voor de voeten van een andere wit-groene man, die hierna kalm de kans afmaakt. 0-3. Roelof Jan was helaas kansloos, ondanks het feit dat hij kort hiervoor als een echte keeper zowel de man, als de bal goed wegschoffelde, een andere grote kans voor Olyphia verijdelend.

Maar MSC 3 zou MSC 3 niet zijn, wanneer de kopjes zouden gaan hangen. Vanaf de zijlijn stond onze generaal en tevens vlagger fanatiek te coachen, ten einde zijn mannen in het gareel te houden. Keer op keer beuken de aanvalsgolven op de verdediging van Olyphia, waardoor deze steeds zwaarder onder druk kwam te staan. Opgezweept door de impulsen van Alex, Sipon en niemand minder dan Henny komt MSC dichter en dichter bij het doel van de tegenstanders. Na een snelle combinatie vanuit achteruit via Henny ( speciaal vernoemd vanwege de magnifieke pass ) en het overgrote deel van het elftal, stond onze A2 topper Sipon plotseling voor het doel. Niet onder de indruk van het gejuich van duizenden supporters, honderden camera’s die flitsen, een uitkomende keeper, trotseert de jongeman de druk die rust op zijn frêle schouders en rond het knap af. 1-3! De eer is weer gered en de reeks van wedstrijden waarin MSC3 scoort wordt doorgezet. De teller staat op drie! Op zoek naar een wonder doen zich meerdere kansen voor, maar helaas worden al deze mogelijkheden niet benut, waarna de Meppelers het veld verlaten met een nederlaag.

Een voorspelling niet uitgekomen, een illusie armer, maar wederom is er met veel plezier gevoetbald. We hadden de betere kansen en ook meer kansen, maar helaas lachte het geluk ons niet toe en rondden we vandaag niet erg scherp af. De bookies keren ondertussen goed uit, met een 1:4 ratio. Nog even en we kunnen met zijn allen voor de rest van ons leven rustig aan doen, wanneer we onze ware kwaliteiten laten zien!

Rest mij weinig anders dan tot donderdag op de training voor degenen die erbij zijn en anders tot zondag, voor wederom een spektakel van heb ik jou daar!

Met vriendelijke groet,

Peter Tabak